Posts tonen met het label Franc Schuerewegen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Franc Schuerewegen. Alle posts tonen

woensdag 30 mei 2012

Franc Schuerewegen heft in zijn nieuwe boek het onderscheid lezer/schrijver op

Proust heeft A la Recherche du temps perdu nooit afgemaakt. Zijn roman is een onvoltooid meesterwerk, zoals Joyce zei : work in progress. Franc Schuerewegen vindt dat de lezer het boek kan, en mag, voltooien in de plaats van de schrijver. Iedereen schrijft zijn eigen Recherche. Proust heeft dit ook zo gewild. Schuerewegen noemt dit creatief lezen, 'postekstueel' lezen. De lezer is een schrijver. Hoe een en ander in zijn werk gaat wordt in dit boek met humor en ironie uitgelegd. Maak je eigen Proust! Be Marcel!

Introduction à la méthode postextuelle (l'exemple proustien), Paris, Classiques Garnier (2012)

zondag 28 maart 2010

Consulaat-generaal van Frankrijk: champagne, hoepeljurken en andere mondaniteiten

Ongeveer een maand geleden mocht ik mijn recentelijk vervolmaakte Frankrijktrilogie voorstellen op het Consulat général de France in Antwerpen. Bij deze dank ik mijnheer de consul Daniel-Yves Taupenas en zijn eega nogmaals voor hun hartelijke gastvrijheid. Hieronder een kort Frans verslag, en daarna Nederlandse commentaar bij enige foto's. 

 
Figure reconnue de la jeune génération des écrivains flamands, Bart Van Loo a présenté, le 4 mars 2010, sa trilogie « Parijs retour, literaire reisgids voor Frankrijk », « Als kok in Frankrijk, literaire recepten en culinaire verhalen », « O vermiljoenen Spleet ! Seks, erotiek en literatuur ». Commentant avec humour et érudition son œuvre et ses sources, l’auteur a d’abord évoqué un voyage très personnel en France sur la trace des grands auteurs du XIXe siècle, puis un itinéraire gastronomique et littéraire, confrontant les plats dégustés à différentes époques et, enfin, un voyage gourmand, dans les pages les plus littérairement suggestives des grands écrivains français. Sur un ton alerte et enjoué, Bart Van Loo a séduit les invités, journalistes, universitaires et étudiants présents, se prêtant volontiers à toutes leurs questions.
(Bron: site van het Consulat général de France in Antwerpen)

  • Onder de aanwezigen: Dorian van der Brempt (helemaal links) en professor Paul Pelckmans (tweede van rechts, met bril). Die laatste wist als enige van het hele publiek het antwoord op mijn onmogelijke vraag naar het hoofdwerk van Béroalde de Verville. Le moyen de parvenir namelijk. Toen hij ook nog wist dat dit werk in 1610 van de persen rolde, ben ik voor hem op mijn knieën gaan zitten. Vanuit die positie vroeg ik of hij het werk ook gelezen had. "Neen", zei hij nederig, waarop hij me sommeerde om weer recht te gaan staan.
  • DeBuren-directeur Dorian van der Brempt keerde huiswaarts in een staat van francofiele dronkenschap, las zich op enkele dagen door mijn hele Frankrijktrilogie en schreef er een lyrisch stuk over voor Knack.

  • De consul en zijn vrouw. Ertussen staat de blitse professor Franc Schuerewegen, groot kenner van Proust en Balzac, die de hele avond aanmoedigende vragen stelde en smakelijke opmerkingen gaf.

  • Dichter Koen Stassijns vertaalde een tijdje terug een selectie uit de gedichten van Victor Hugo. Zijn aanwezigheid was een mooie meevaller. Zo kon ik in dit erudiete gezelschap vertellen hoe zijn tweetalige uitgave van die gedichten me uit een penibele situatie aan de Frans-Belgische grens redde, en me zelfs vier nagelnieuwe banden voor mijn wagentje opleverde. Benieuwd? Rep u naar hier.

  • Links ziet u professor Bernard Van Huffel. Deze grote kenner van de Franse cultuur bombardeerde "Parijs retour" tot verplichte lectuur op de Lessius Hogeschool in Antwerpen. Iets waar ik hem eeuwig dankbaar voor zal zijn.

  • Op deze rijkelijk met champagne overgoten literaire avond waren ook jonge mensen aanwezig zoals deze foto bewijst. Rechts ziet u actrice Sach Lee, links prijkt cartooniste en zangeres Fleur van Groningen in een vermiljoenen jurk. Zelfs die details klopten. Kortom, een verrukkelijke avond.

maandag 8 december 2008

Balzac gevierd in Antwerpen


Honoré de Balzac (1799-1850) is de eerste schrijver waar ik echt ben van gaan houden. De stakhanovist van de Franse letteren, 95 romans en novellen op 18 jaar tijd, de meest Breliaanse van de Franse schrijvers. “Vivre, c’est mauvais pour la santé”, de lijfspreuk van Brel had evengoed die van Balzac kunnen zijn. Balzac is niet alleen een steengoed schrijver, hij vond zowat op zijn eentje ook de blauwdruk uit van de moderne roman. Schreef men de eeuwen voor hem theater of poëzie om een literaire carrière uit te bouwen, na hem kon dat plots ook door romans te schrijven. Leo Tolstoi, Fjodr Dostojevski, Gustave Flaubert en Emile Zola, maar ook Tom Wolfe, Michel Houellebecq en Haruki Murakami danken er hem vandaag nog voor. Dankzij hun geliefde Honoré groeide de roman uit van een minderwaardig genre tot een “genre majeur”. 

In het kader van de boeiende tentoonstelling “Rodin: Balzac, verhaal van een meesterwerk” vroegen Antwerpen Boekenstad en het Middelheim-museum me om drie literaire café’s te organiseren. Die zitten er nu op, en ik ben een tevreden man. Volle zalen, enthousiaste reacties, schitterende sprekers.
Een bevriende kunstenaar die mijn voorliefde kent, schonk me ooit een prachtig portret van de schrijver. Een bevriende academicus stond op een dag met plezier zijn in kalfsleder ingebonden Comédie humaine af. Organisch groeiden ze samen uit tot een essentieel bestanddeel van mijn woonkamer. Voor de spiegel die zovele burgerappartementen tooit, plaatste ik de boeken; het schilderij bevestigde ik aan de muur. Wat bleek? Vanuit mijn zetel zie je de indrukwekkende reeks Balzacs staan, en daarboven in de spiegel gereflecteerd zijn portret. Arendsogen die spiegelschrift kunnen lezen, bemerken onderaan dat mooie stukje portretkunst de welgekozen woorden die schilder Kris Gevers bij wijze van handtekening toevoegde: “Bart, voor de hartstocht, de mens dus, Kris.” Je kunt Balzac niet beter samenvatten.
De tentoonstelling loopt nog tot 14 december. Info vindt u hier.
(Portret Balzac: Kris Gevers.)
(Foto: Lucie Bausart. Je ziet links nog net de ontembare balzacien Franc Schuerewegen. Ondergetekende verleent een stem aan het standbeeld van Balzac... van Rodin.)