Michel Fugain live in Rijsel

Dat dit er nog niet van gekomen was! Michel Fugain live, hier met zijn toch onvergetelijke “une belle histoire”, dat vooraan in de set zat en niet eens het hoogtepunt van zijn optreden was. Fugain slaagde er goed in contact te leggen met zijn publiek, zorgde voor een uitgelaten sfeer, bleek een goede verteller ook, en hij beschikte alvast gisteren nog steeds over zijn sinds 1972 onveranderde stem. Die “grain de la voix” was het sesam-open-u voor een aandoenlijke reis over de “boulevard des Souvenirs”. Om hem te parafraseren: "Il chantait comme s’il devait mourir demain". Alweer een fijne avond in het Théâtre du Sébastopol in Rijsel. Die stad ligt vlakbij Vlaanderen en alle groten van het chanson komen er geregeld langs. Ik zeg het maar.

Hoes van de week: Michel Fugain

Meer hoezen vind je in Chanson illustrée.

Samen met gelijkgestemde zielen richt Michel Fugain in 1971 Le Big Bazar op, een bont gezelschap van zangers, dansers en musici die rondtrekken als middeleeuwse troubadours en in alle uithoeken van het land pittige feestjes bouwen. Hun boodschap is minder middeleeuws. Deze in commune levende bende wil de spiegel van haar tijd zijn. Ze zijn de herauten van peace, love and understanding, van bloemen in het haar en geestverruimende rookwaren in de mond, van meisjes die hun bh thuis laten en zich in indianenjurken hullen, kortom van anticonceptie en anti-Vietnam. Vooraan in de vrolijke stoet van jongeren die van een nieuwe wereld dromen, marcheert Michel Fugain, uitgedost in satijnen pakken en bontgekleurde hemden.

Twee wapenfeiten en een platenhoes.

Une belle histoire: een chanson-cliché zo groot als een huis, een klassieker zo groot als een kathedraal, maar niet kapot te krijgen. Het is ook de naam van de theatervoorstelling waarmee ik in 2014 langs Vlaamse en Nederlandse zalen trek - samen met Eddy Et Les Vedettes.

Toegift: Michel Fugain et Le Big Bazar, met hun feestnummer Attention mesdames et messieurs.

Chansoncollege 3 in DWDD: de jaren '70

En daar zat ik voor de derde keer, opgezweept door Matthijs die me als de Vergilius van het chanson door de hel van de jaren zeventig joeg. In het normale leven spreek ik normaal (denk ik), maar voor DWDD trek ik graag een sprintje. Volgende keer andere muziek, andere ademhaling, ander ritme. C'est ça ce qui est beau. 

• Onder het fragment staat het bijzonderste: de integrale liedjes.
• De hele reeks colleges uit DWDD vindt u hier.

1) Gezusters MccGarrigle, La Complainte de Sainte-Catherine (meer chanson uit Québec hier)
(verschoning trouwens voor de uitschuiver: Montréal is niet de hoofstad van Québec, dat is uiteraard het kleinere, maar sympathieke Québec)




2) Joe Dassin, L'été indien




3) Michel Fugain, Une belle histoire




4) Serge Lama, Je suis malade




5) Claude François, Alexandrie Alexandra

"Une belle histoire" van Michel Fugain (1972)

Op vraag van Radio 1 selecteerde ik de voorbije zomer 16 klassieke Franse chansons en gaf ik er  commentaar bij. De reeks had enige weerklank en bevestigde mijn vermoeden: het Franse chanson is nog steeds erg geliefd. De komende maanden serveer ik op deze blog om de twee weken een aflevering van mijn eerbetoon aan het Franse lied. 

Gaat Une belle histoire werkelijk over een vurige vakantieliefde in een idyllische omgeving? Deze keer laat ik mijn gedachten waaien over de zomerhit van Michel Fugain uit 1972.