Fijne chansons uit Québec (Franstalig Canada)

Maandagavond in DWWD (naast uiteraard chansons uit la douce France) ook een streepje muziek uit Québec. Schattenjagers kunnen hieronder hun zoektocht aanvatten en zullen merken dat Montréal mijn hart heeft veroverd.

Bonne écoute! Bon voyage!

1) Beau dommage, Harmonie du soir au Chateauguay





2) Robert Charlebois, Je reviendrai à Montréal




3) Kate and Anna McGarrigle, La complainte pour Sainte-Catherine




4) Fred Pellerin, Il faut que tu saches




5) Beau Dommage, La complainte d'un phoque en Alaska




6) Ariane Moffat, Montréal



7) Robert Charlebois, Les ailes d'un ange (Québec)




8) Beau Dommage, Montréal

Beau dommage

Dag Montréal. Dag Mont Royal. Dag Montandréal. Dag Québec. Dag lieve Améro-Français. Dag Nouvelle France. Dag poutine. Au revoir smoked meat. Auf wiedersehen Michel Tremblay. Dag Beau Dommage, muzikale ontdekking van de maand. Oui, ça résume tout très bien: c'est beau dommage de partir trop vite.

PS Dankuwel aan Passa Porta. Un grand merci à L'Uneq (à Denise, Elise-la-toute-nouvelle-arrivée, Francis, Richard et Stéphanie). 

Montandréal

"Les feuilles mortes se ramassent à la pelle". De dode bladeren liggen voor het oprapen. Bij hopen. In alle kleuren. Een beeldschoon spektakel. Gratis en voor niks. Hier in Montréal, de gastvrije metropool die ik vandaag graag omdoop tot Montandréal. Wat ons bijna brengt bij "mon tendre idéal". Nog een mooi lied en we zijn klaar.

Foto's genomen in het Parc La Fontaine, 

Montréal, Canada.

Daarbij hoort uiteraard Les feuilles mortes. Yves Montand bien sûr. Maar ook twee van de duizend andere versies. Vandaag: Frank Sinatra en de veel te jong gestorven Eva Cassidy. Uiteraard ook een buiging voor Joseph Kosma (muziek) en Jacques Prévert (oorspronkelijke Franse tekst).

Yves Montand, Les feuilles mortes



Frank Sinatra, Autumn leaves (hier gebracht met een glimlach)


Eva Cassidy, Autumn leaves

Montréal

Twintig hoog in Montréal. Zicht uit mijn raam. Even aankomen en ademen. Dan aanloop nemen. 
Niet om te springen. Wel om te schrijven.

Van links naar rechts geeft dat volgend panorama op de op Parijs na grootste francofone stad ter wereld. 
Helemaal rechts zie je de Mont Royal. Met dank aan Passa Porta alias Het Beschrijf voor de schrijfvakantie.