Posts tonen met het label Bourvil. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bourvil. Alle posts tonen

donderdag 16 februari 2012

Laatste Show (4): Gainsbourg, erotiek en Madame Bovary

Hopla, vooruit met de geit. Alweer een woensdag voorbij. De vierde aflevering: Gainsbourg, wat literaire erotiek en enkele bladzijden Gustave Flaubert. Alle Laatste-Show-items vindt u hier. 







De hilarische cover van Je t'aime... moi non plus: Jacqueline Maillan en Bourvil



vrijdag 10 december 2010

Gainsbourg & Birkin: Je t'aime moi non plus (1967-1969)


Op vraag van Radio 1 selecteerde ik de voorbije zomer 16 klassieke Franse chansons en gaf ik er  commentaar bij. De reeks had  enige weerklank en bevestigde mijn vermoeden: het Franse chanson is nog steeds erg geliefd. De komende maanden serveer ik op deze blog om de twee weken een aflevering van mijn eerbetoon aan het Franse lied.

Wisten de tantes en nonkels op familiefeesten wel op welke 'explicit lyrics' ze stonden te schuifelen? Enige bedenkingen bij dit lied van Serge Gainsbourg. Hieronder de hilarische versie van Bourvil en Maillan. 






Meer chanson vindt u hier.

zondag 15 februari 2009

De comeback van Louis de Funès (2): een bloemlezing

Naar aanleiding van mijn stukje over Louis de Funès van enkele weken geleden, hierbij de beloofde bloemlezing uit zijn films. De meeste films van de Funès mogen op zich misschien wat gedateerd zijn, je knipt er moeiteloos talloze onweerstaanbare kleine scènes uit waarin “l’homme aux quarante visages par minute” als komiek excelleert. Hieronder verzamelde ik vijf onvergetelijke Louis-de-Funès-momenten.
“Muskaatnoot, mijnheer Müller!”
In een restaurant wil een Duitse klant graag weten hoe een bepaald aardappelrecept bereid wordt. Uitbater De Funès vertelt hem in zijn beste Duits hoe het juist in zijn werk gaat. Dit is de Funès in topvorm in een hilarische scène zonder weerga. (Uit: Le Grand Restaurant, 1966)
De dans van Rabbi Jacob
Dit is een echte morceau d’anthologie. In Frankrijk wordt de dans bij allerlei gelegenheden geïmiteerd en de verwijzingen ernaar zijn ontelbaar. Dit is zonder enige twijfel een onvervalst stukje Frans collectief geheugen. (Uit: Les aventures de Rabbi Jacob, 1973)
“Qu’est-ce qu’il y a?”
Weer zo’n onvergetelijke zin! Bourvil en de Funès in Le Corniaud (1965), het beroemdste verkeersongeluk uit de Franse cinema. “Wat is er aan de hand?”, oppert een onverstoorbare de Funès. Je vraagt je af in hoeveel opnames ze deze scènes gedaan hebben. Spijtig dat we de bloopers niet hebben.
“Merci, messieurs, c’était très bien!”
De Funès dirigeert in het begin van La Grande Vadrouille (1966) de Hongaarse mars van Hector Berlioz. Aanvankelijk feliciteert hij zijn muzikanten, maar daarna veegt hij ze stijlvol de mantel uit. “Ce n’était pas mauvais, c’était très mauvais!” Vervolgens jaagt hij een verklede Mefisto de zaal uit. “Je ne veux que Berlioz et moi”. Uiteindelijk maakt een echte Mefisto zijn entree.
“Vous n’aurez qu’à siffler et je m’arrêterai.”
De Funès en Bourvil in een hotel vol Duitsers. De maag van de eerste rammelt, de tweede snurkt. Een hilarische nacht uit alweer het onverbeterlijke La Grande vadrouille.
Liefhebbers van Franse humor in het algemeen en van Jacques Tati in het bijzonder, moeten zeker dit oudere bericht (met ook een bloemlezing) lezen (en bekijken).

zaterdag 1 november 2008

Yourcenar versus Poulidor

Fransen zouden geen humor hebben? Onzin! In de legendarische tv-sketchreeks Les Deschiens (een soort van Franse Vaneigens, maar dan gesitueerd in een eerder marginaal arbeidersgezin) wordt de onaantastbare schrijfster Maguerite Yourcenar heerlijk over de hekel gehaald. Haar bekende Hadrianus' gedenkschriften (Mémoires d'Hadrien, 1951) worden afgewogen tegen de memoires van Raymond Poulidor. De vlijtige lezer en zoon van het gezin Deschiens krijgt er stevig van langs wanneer hij alweer een boek zit te lezen...

De onderstaande uitspraken behoren tot het collectieve geheugen van de Fransen, én helpen u door dit heerlijk stukje tv. Eerst even lezen, en dan genieten van het fragment! Om duimen en vingeren bij af te likken.
- "Qué que tu nous fais chier à lire?" 
(Wat voor kloteboek zit je te lezen?)
- "Yourcenar, c'est un empereur romain?" 
(Is Yourcenar een Romeinse keizer?)
- "Qui c'est qui a taillé la haie? C'est ton Yourcenar qui a taillé la haie?" 
(Wie heeft er de haag gesnoeid? Heeft jouw Yourcenar de haag gesnoeid?)
- "Ton Yourcenar, il a gagné le tour de France?"
(Heeft jouw Yourcenar de Ronde Van Frankrijk gewonnen?)
- "Ca non plus n'est pas au programme!"
(Dit staat ook niet op het programma (van de school).
- "Tu écoutes quand on essaie de t'éduquer!"
(Luister wanneer we je proberen op te voeden!)
- "C'est pas une femme Jeannie Longo?"
(Is Jeannie Longo geen vrouw?)
- "Il nous fait chier jusqu'au bac."
(Hij zal ons "ambeteren" tot hij zijn middelbaar diploma gehaald heeft.)

Een stevige kennismaking met uiterst links François Morel (die als jonge opkomende acteur vaak vergeleken werd met Bourvil) en uiterst rechts de Belgische Yolande Moreau (die volgens kenners dit jaar enige kans maakt op de vrouwelijke César voor haar prestatie in de film Séraphine, film die nu loopt in de zalen).



Hieronder Yourcenar in al haar grootsheid. Om te compenseren.