vrijdag 23 juni 2017

Pour un flirt sous le noyer

Intussen zit ik al weken thuis onder de notenboom te schrijven, in de luwte, weg van alles en iedereen. Het klinkt romantischer dan het is, maar ik heb er heel erg vrede mee, meer zelfs, nu en dan bekruipt me een gevoel van vervulling. Zoals Rousseau het in zijn "Vijfde Wandeling" ooit schreef: “Tant que cet état dure, on se suffit à soi-même comme dieu”. 

Het nieuwe boek vordert. Ik heb net iemand ten grave gedragen waar ik een jaar lang dag in dag uit mee in de weer ben geweest - daar schrijf ik misschien nog iets over. Elke dag zak ik verder weg in de middeleeuwen, elk uur word ik wat wijzer, soms trappel ik wel heel erg ter plaatse. 

Gisteren kreeg ik een filmpje toegestuurd van Frank Mercelis, frontman van Eddy et les Vedettes, met wie ik drie seizoenen onderweg was voor chanson. Deze fijne kerels trappen in september een nieuwe tournee af. Zonder mij, maar met bijgevolg meer muziek! Benieuwd. 

Op het filmpje dat Frank toestuurde, zie je het slotmoment van een grote chanson-avond in de Roma, eentje los van de reguliere optredens, met allemaal special guests. Mijn rol beperkte zich tot inzegenen van het feest - met Gainsbourg en de Marseillaise als ik me goed herinner - verder kon ik genieten, al mocht ik op het einde wel even meezingen met het collectieve “Pour un flirt”. Dat zie je hier. Ik presteer het om de drie regels die mij werden voorbehouden te rateren, al herpakte ik me snel. Je ziet op de achtergrond ook een glimp van drummer Frank van Weddingen, en van hofkapelmeester Geert Hellings, nog ver voor onze Napoleon-periode was dat. Verder flitsen Sandra Kim, Filip Jordens, Kurt Van Eeghem, Pascal Deweze, Helmut Lotti, Nele Bauwens, Jo Lemaire, Gwen Cresens, Nicolas Rombauts en nog anderen voorbij. Wat een feest! 

Terwijl ik hier onder de notenboom in stilte afsteven op het jaar des Here 1400, voel ik enige vreugde en dankbaarheid opwellen. Even, want de stakanovist in mij jaagt me alweer vooruit, de Bourgondiërs wachten niet, of om het met de woorden van Filips de Stoute te zeggen: "Il me tarde".




vrijdag 16 juni 2017

Remco Campert

Mooi moment gisteren. Remco Campert (87) onthult de beroemde regels uit zijn verzetsgedicht "Iemand stelt de vraag" op de gevel van het Bezige-Bij-pand. Uitgever Francien Schuursma spreekt enkele gepaste woorden uit. #stukjegeschiedenis





Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden

zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in z’n kop krijgt

zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud

zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die de sigaret aansteekt

zoals liefde met een blik
een aanraking iets dat je opvalt in een stem

jezelf een vraag stellen
daarmee begint verzet

en dan die vraag aan een ander stellen.

woensdag 14 juni 2017

maandag 5 juni 2017

Tess et les Moutons

Tess et les Moutons hebben het klaargespeeld. Met veel moed, talent, minstens evenveel goesting en dankzij enige crowdfunding hebben zij hun mooie plaat Chansons pour non-francophones gemaakt en nu ook uitgebracht. Aanrader! We wensen hun alle wind in de zeilen.

Hier kun je alvast luisteren naar Franse klassiekers als La mer of La montagne, half in het Frans, half in het Engels/Nederlands - luister bv naar dit heerlijk stukje La mer alias Beyond the sea. Zo hopen Tess et les Moutons ook jongeren warm te maken voor de wonderlijke wereld van het chanson. Applaus!



PS: Tess heet voluit Tess van der Zwet, hou haar in de gaten, zij is niet te stoppen...


donderdag 1 juni 2017

Le Parc Napoléon


Ils sont fous, ces Français!
Met een virtuele-reality-helm op de werkelijkheid van het slagveld beleven? 

Het is geen grap, de Fransen denken er ernstig over na. Het Napoleon-park zou vlakbij Montereau komen, dus vlakbij de plek waar Jan zonder Vrees in 1419 werd vermoord. Zo zullen mijn laatste en mijn in de maak zijnde boek alweer in elkaar haken. Maar eerst vanavond kort optreden tijdens de seizoenspresentatie van 30CC in Leuven, want jawel, daar staat onze 'Napoleon' volgt jaar in april. Meer data volgen weldra. En morgen weer gewoon verder schrijven in de luwte. Ik moet zeggen dat ik ze omarm, die luwte.
 


donderdag 25 mei 2017

Joseph Roth, "In het land van de eeuwige zomer"



Het was een eer om het voorwoord te schrijven bij de nieuwe verzameling essays van Joseph Roth, vertaald door Els Snick , met een nawoord van Ilse Josepha Lazaroms. Deze keer een bundeling van zijn "Franse teksten". Nu zaterdag voorstelling in Amsterdam in de Brakke Grond, wees welkom: op 7 juni in het KASK cafe in Gent samen met Boekhandel Limerick.


"Dat Roth boeiende teksten over la douce France had geschreven, wist ik niet, maar dat was buiten vertaalster Els Snick gerekend. Met haar onverzettelijke bevlogenheid sloot ze mij thuis op, posteerde zich aan de voordeur en bezwoer me niet naar buiten te komen vooraleer ik "In het land van de eeuwige zomer. Reportages uit Frankrijk" had gelezen. Dat een zelfverklaard francofiel en literatuurminnaar deze teksten niet kende, kon er bij Snick niet in. Haar stelling dat deze journalistieke teksten lezenswaardig zijn, bleek een pittig understatement. Nu eens is Roth ontroerend enthousiast, dan weer observeert hij messcherp. Het naoorlogse Frankrijk lijkt hem hoopvol te stemmen over de toekomst van de mensheid, al is die hoop onmiskenbaar door droefheid gekleurd. Tussen de regels lijken het patina van de nostalgie en de doem van de ondergang elkaar zachtjes te verteren."



maandag 22 mei 2017

22 mei 1924




Quatre-vingt-treize.
Drieënnegentig.
Oui.
Zo is het.

donderdag 18 mei 2017

Hourpes

Gisteren vierden we de vriendschap met onze jaarlijkse uitstap naar Wallonië. Michaël opperde het idee deze keer naar Hourpes te reizen, het kalmste treinstation van België en om dan verder te zien. In het bescheiden Hourpes volgden we de Samber in het gezelschap van een reiger die ons de weg leek te wijzen. Het moet een teken Gods zijn geweest want plots daagden de prachtige ruïnes van de abdij van Aulne op. Schroomvallig betraden wij dit onbekende stukje werelderfgoed. Hier stond ooit een van de indrukwekkendste kloosters uit de Zuidelijke Nederlanden, een architectonisch meesterwerk uit de middeleeuwen, dat de aanvallen van de Vikingen (880) en van de Bourgondiërs (1408) overleefde, maar tenslotte in de vlammen van de Franse Revolutie ten onder ging. Zo wandelden we onverwacht in het decor van zowel mijn laatste als mijn in de maak zijnde boek. Ik kon alleen maar denken: laat Chateaubriand hier los en hij zou tussen de ruïnes van Aulne de mooiste bladzijden uit zijn Mémoires d’Outre-Tombe hebben geschreven. Bij zoveel met schoonheid en ellende beladen verleden, moest ik even steunen op de schouder van Michaël, die zelf ook met open mond tussen de stenen struinde. 

Het was een schone dag. 
We namen ons voor om deze jaarlijkse trip vol te houden tot we zelf in ruïnes zijn veranderd. 













vrijdag 12 mei 2017

"Tati kijken, papa"

Dit fragment uit Jour de fête (1947) van Jacques Tati blijft een topper hier thuis. Ons dochtertje blijft ernaar vragen. "Tati kijken!" als slogan van de maand.




En voor wie meer wil: de trailer nog.





Ook haar kleuterschooltje ging voor de bijl.
Fijn dat het ervaringsgerichte onderwijs zo snel oppikt wat er leeft bij de kinderen.





maandag 8 mei 2017

Dalida - Le Pen - Tati

Kijk hier
Voor wat het waard is: Marine Le Pen in de tang genomen door Dalida en Jacques Tati. Een pleidooi voor wat schoonheid, poëzie, traagheid en samenhorigheid in De Zevende Dag.

Na afloop kon ik nog een praatje slaan met Philippe Herreweghe - had hem nog nooit ontmoet, fijn zondagscadeau. Over het Requiem van Fauré en zijn prachtige versie daarvan. Een van mijn favoriete klassieke stukken. Het staat hier sinds gisteren de hele tijd op.

Macron liet een zowel presidentiële als verzoenende indruk na. Mooi discours. Mooie beelden. Mooie laatste woorden. Avec amour! Ik hoop dat zijn beweging nu de kracht vindt om ook "de derde ronde" te winnen. En misschien, wie weet, kan er dan toch een zinvolle andere weg worden ingeslagen. We moeten hem de kans gunnen die hij zelf heeft gegrepen. Het is nu geen tijd voor defaitisme... Al zal het knap lastig worden.

donderdag 4 mei 2017

Dank u! Merci bien! Het zit erop! (maar we komen terug)


In de eerste plaats dank ik podiumkompaan en hofkapelmeester Geert Hellings. Samen het hoofd bieden aan het veelkoppige monster dat publiek heet, het schept een band. Onze vriendschap ontlook en bloeide als een leger meiklokjes op het slagveld van Waterloo. Het goede nieuws is dat we er in 2018 nog een 20-tal optredens bij mogen doen tijdens de reprise.

Merci ook aan kunstenaar Koen Broucke. Zijn prachtbeelden gaven onze voorstelling niet alleen een extra laagje melancholie en schoonheid, het was ook fijn samenwerken. Ach, samenwerken met niet alleen getalenteerde, maar ook bijzonder sympathieke mensen is een zegen Gods. Ik denk ook aan Bart de Koster achter de knoppen van geluid en licht, Alexander Ronsse van TheaTech en uiteraard de geweldige Griet De Blende en haar équipe van Rumoer!

Dank ook aan het publiek dat kwam kijken. Want, ja, zonder u hadden we daar maar alleen gestaan! Zij die het misten: u krijgt volgend jaar dus een herkansing. Weldra meer nieuws daarover. Nu ga ik twee dagen in de tuin werken met mijn vader, weer wat meer thuis zijn bij dochter en vrouwlief en me lange tijd afzonderen om verder aan dat nieuwe boek te werken.

PS Ook merci aan De Bezige Bij voor de ondersteuning, George Visser Productions voor de Nederlandse optredens, Gert Dooreman voor de vormgeving van affiche en flyer, Koen Broos voor de foto van de affiche en Luc de Klerck voor het Napoleon-beeldje op die affiche. Enfin, het is duidelijk, een mens doet zoiets niet alleen.


Foto Koen Broucke - Minard, 2/5/2017


maandag 1 mei 2017

Kleine Komedie

Vandaag spelen we Napoleon voor de allerlaatste keer in Nederland, en wel in de Kleine Komedie in Amsterdam. Zij die erbij zijn, moeten beseffen dat ze misschien op de stoel zitten die meer dan tweehonderd jaar eerder het keizerlijke zitvlak torste. Ja, ooit woonde Napoleon zelf een voorstelling bij in de Kleine Komedie, toen nog het “Théâtre Français sur l’Erwtemarkt”. Nu zal hij er weer zijn, maar dan op het podium, als het belangrijkste personage in deze "handige mix van toneel, cabaret en geschiedenisles”, aldus de Theaterkrant.


Hieronder een optreden uit DWDD van twee jaar geleden; enkele van de hier uitgesproken zinnen hebben het uiteindelijk tot de voorstelling geschopt.